Klub Wyżłów – Komisja ZG ZKwP

Klub Wyżła

„Klub Wyżła” – art. „Łowiec Polski” 1985r.

Rok 1985

KLUB WYŻŁA

Wyżły – chyba najbardziej charakterystyczne psy, których widok kojarzy się z myślistwem.

Zmniejszenie pogłowia ptactwa i drobnej zwierzyny oraz ciasnota mieszkań i trudne warunki utrzymania dużych psów sprawiły, że popularność wyżłów wśród myśliwych maleje.

Hodowla ich w ostatnich latach w Polsce podupadła i trudno dziś dokładnie określić zarówno liczbę jak i jakość wyżłów, którymi w zróżnicowanym pokroju ras, jak i w zmniejszonym zainteresowaniu hodowców i właścicieli pogłębieniem walorów użytkowych tych psów,
co w ostatnich latach zauważyć można było w dość nagle ( być może także z przyczyn obiektywnych, związanych z kryzysową sytuacją kraju) zmniejszonej ich stawce
na konkursach.

Zjawiska te skłoniły grono działaczy, sędziów kynologicznych i hodowców wyżłów do wystąpienia z inicjatywą utworzenia klubu tych ras. ZG Związku Kynologicznego w Polsce w marcu 1984 roku powołał Klub wyżła oraz pierwsze jego kierownictwo z przewodniczącym kol. Inż. Erwinem Dembiniokiem z Cieszyna.

Zadaniem Klubu jest kierowanie hodowlą wyżłów w kraju oraz prowadzenie działalności odpowiadającej wymogom myśliwych zrzeszonych w PZŁ. Podstawa działania jest ramowy regulamin klubu ras, uchwalony przez ZG ZKwP w 1978 roku oraz wszystkie przepisy, postanowienia i zarządzenia ZKwP, FCI i PZŁ. Do Klubu należą wszyscy członkowie ZKwP posiadający wyżły, sędziowie tych ras zarówno eksterieru jak prób pracy oraz kierownicy
i asystenci sekcji użytkowych psów myśliwskich w oddziałach ZKwP. Jako zadanie pierwszoplanowe, klub postawił sobie podniesienie walorów użytkowych wyżła jak również eksterieru, opartego na wzorcach FCI.

Jednym z pierwszych kroków Klubu Wyżła było – obok rozpoczęcia wydawania stałego biuletynu „Wyżeł”, który ukazywać ma się co kwartał – podjęcia inwentaryzacji pogłowia psów tych ras, z uwzględnieniem ich jakości użytkowej na podstawie na podstawie osiągnięć na próbach i konkursach w skali kraju. Uzyskane dane mają posłużyć do sporządzenia
i opublikowania, stale aktualizowanego wykazu reproduktorów z ich osiągnięciami polowymi, wystawowymi i hodowlanymi oraz adresami właścicieli. Ponadto w wyniku inwentaryzacji powstać ma wykaz psów i suk ekstra: wielostronne (W) z oceną minimum bardzo dobrą za eksterier, a na jesiennych konkursach z dyplomem I stopnia i ilością punktów powyżej 140; wszechstronne (U) – ocena bardzo dobra, dyplom I stopnia od 175 punktów
w wzwyż. Prezydium klubu zaapelowało do wszystkich hodowców, działaczy, właścicieli
i sędziów wyżłów o współpracę i pomoc oraz terminowe przekazywanie niezbędnych danych do sporządzania centralnych zestawień, a także o udział w środowiskowych i rejonowych przedsięwzięciach.

W marcu br. Odbył się w Warszawie pierwszy, doroczny zjazd członków Klubu wyżła, zwołany przez ZG ZKwP w porozumieniu z ZG PZŁ. Obrady, w których wzięło udział kilkadziesiąt osób, prowadził przewodniczący ZG Związku kynologicznego w Polsce
gen. Edwin Rozłubirski, a z ramienia ZG PZŁ uczestniczył płk. Janusz Kujawski. Uczestnicy Zjazdu wysłuchali przedstawionego przez inż. Erwina Dembinioka sprawozdania prezydium klubu  z dotychczasowej działalności. Podkreślone zostały trudności wynikające m.in. z braku zrozumienia celu i zadań klubu a wyrażające się w opóźnieniach  lub nieotrzymywaniu w ogóle niezbędnej informacji z terenu. Zapowiedziane zostało utworzenie specjalnej księgi wszystkich wyżłów, które poczynając od 1984 roku uzyskały dyplom co najmniej III stopnia na konkursach ze szczegółowym ich opisem (umaszczenie, wady, zalety itp. ) przystąpienie do tatuowania wyżłów celem utrudnienia kradzieży i podmiany psów oraz opracowanie dalszych, szczegółowych ras. Erwin Dembiniok podkreślił też, że działalność klubu
Wyżła odbywać się powinna z uwzględnieniem wszystkich obowiązujących regulaminów
i przepisów zarówno ZKwP jak i PZŁ.

Zjazd zaaprobował wstępne kroki poczynione przez prezydium. Zatwierdził też plan zamierzeń na lata 1985 – 1987, w którym obok działań szkoleniowych, kontrolnych
i organizacyjnych przewiduje się także spotkanie sędziów dla ujednolicenia oceny wyżłów na wystawach, rozszerzenie współpracy z komisją Upowszechniania Psa Myśliwskiego,
oraz częstsze wysyłanie sędziów na międzynarodowe imprezy kynologiczne. Uchwalono też szereg wniosków zmierzających m.in. do uaktywnienia sekcji użytkowego psa myśliwskiego w oddziałach ZKwP, zacieśnienia współpracy miedzy tymi sekcjami a komisjami upowszechnienia psa myśliwskiego WRŁ, udostępnienia ośrodków hodowli zwierzyny
do układania młodych psów, przekazywania czwartej kopii ocen z prób i konkursów organizowanych przez PZŁ do macierzystych o9ddziałów ZKwP, większej popularyzacji potrzeby oraz zasad hodowli i układania psów myśliwskich, rozwinięcia i upowszechnienia sobotnio – niedzielnego ich szkolenia wśród posiadaczy.

Dokonano wyborów uzupełniających do9 prezydium, które obecnie przedstawia się następująco:
•    Przewodniczący – Erwin Dembiniok
•    Zastępca przewodniczącego – Wanda Szczepkowska
•    Sprawy hodowlane – Wanda Szczepkowska
•    Koordynator pracy zespołu sędziów – Czesław Kurowski
•    Organizacja i upowszechnianie układania psów, w ścisłym porozumieniu z Komisjami Upowszechniania Psa Myśliwskiego w WRŁ – Jerzy Wilski
•    Sekretarz – Aleksander Skrzyński

Janusz Brodziński
Artykuł zamieszczony w Łowiec Polski  nr 7/8/85

Dla potrzeb Klubu Wyżła podała: J. Boczkowska